We demand accountability for the Beirut blast

Шест сол пас аз таркиш, ки Бейрутро ба шок овард, ҳоло ҳам саволҳои зиёде боқӣ мондаанд. Чаро, пас аз тамоми ин вақт, ҳеҷ гуна айбномаи расмӣ содир нашудааст? Ин масъала на танҳо барои мардуми Лубнон, балки барои тамоми ҷаҳон муҳим аст.

Таркиши бузурги Бейрут дар соли 2020, ки боиси марги зиёда аз 200 нафар ва осеби ҳазорон шуд, ба як символи нокомии ҳукумат ва масъулиятнопазирии мақомоти давлатӣ табдил ёфт. Ҳоло, бо як таҳқиқоти дохилӣ, ки ба охир расидааст, мардум интизори онанд, ки оё онҳо ниҳоят ҳақиқати ин фоҷиаи хунбинро хоҳанд донист.

Масъалаи масъулият ва адолат барои қурбониёни таркиш, эҳсосоти амиқ ва мураккабро дар Лубнон ва берун аз он ба вуҷуд овардааст. Одамон мехоҳанд бидонанд, ки оё касе барои ин фоҷиаи даҳшатнок ҷавобгар хоҳад шуд ё не.

Ташкили мизоҷон ва созмонҳои ҳуқуқи башар дар Лубнон, ки аз замонҳои аввалини таҳқиқот фаъолият мекунанд, бо шиддат талаб доранд, ки масъулон барои амалҳои худ ҷавобгӯ шаванд. Вақт гузашт, аммо оё ин фоҷиаи хуноб, ки қалби Лубнонро дид, танҳо як хотира боқӣ хоҳад монд?

Аксарият дар ҷомеа мегӯянд, ки онҳо наметавонанд бо ин хабари маҳдудият ва бепарвоӣ зиндагӣ кунанд. Таркиши Бейрут на танҳо як фоҷиаи миллӣ, балки як воқеияти глобалӣ мебошад, ки ба масъулият ва адолат дар тамоми ҷаҳон дахл дорад.

Ҳоло, бо беҳтар шудани ин вазъият, оё имкони баргардондани адолат барои қурбониён ва оилаҳои онҳо вуҷуд дорад? Ва оё мо метавонем дарк кунем, ки ба кадом сабабҳо ин парванда ин қадар муддат дар хомӯшӣ мондааст?

Ҳар як рӯз, қарор ва инқилоб дар Лубнон метавонад тағйир ёбад, ва мардум интизори онанд, ки оё дар ниҳоят, адолат дар ҳақиқат хоҳад омад. Барои гирифтани маълумоти бештар ва охирин тафсилот, лутфан ба манбаъ нигаред.